پژوهشهای جدید نشان میدهد که حدود ۵۸ تا ۵۹ درصد زنان حداقل یکبار در زندگی خود تظاهر به ارگاسم کردهاند. این رفتار تنها یک موضوع شخصی نیست؛ بلکه ریشه در عوامل روانی، فرهنگی، اجتماعی و رابطهای دارد و میتواند در بلندمدت بر کیفیت رابطه و رضایت جنسی تأثیر بگذارد. برای بسیاری از زنان در سراسر دنیا این موضوع یک امر طبیعی است و بارها در زندگی خود آن را انجام داده اند.
در این مقاله به دلایل اصلی این رفتار، تأثیرات آن و شرایطی که ممکن است تظاهر به ارگاسم در آنها مفید باشد پرداخته میشود.
فشارهای فرهنگی و ایجاد حس تظاهر به ارگاسم در زنان
یکی از مهمترین دلایل تظاهر به ارگاسم، فشارهای اجتماعی درباره «عملکرد جنسی ایدهآل» است. تصویری که در رسانهها، فیلمها و بهویژه محتوای پورنوگرافیک نمایش داده میشود، معمولا زنان را در حالات زیر نشان می دهد:
- زنان را همیشه آماده و بسیار تحریکپذیر نشان میدهد
- رسیدن به ارگاسم را ساده و سریع جلوه میدهد
- بدنها و رفتارهای جنسی را غیرواقعی تصویر میکند
- رابطه جنسی را نوعی «نمایش» تعریف میکند تا تجربهای انسانی و دوطرفه
زنان در مقایسه واقعیت با این الگوهای غیرواقعی ممکن است احساس ناکافی بودن داشته باشند. در نتیجه برای پنهانکردن این تصور غلط، به تظاهر روی میآورند.
این فشارها زمانی شدیدتر میشود که زنان بخواهند رفتارهایی را «لذتبخش جلوه دهند» که واقعاً برایشان آزاردهنده، نامطلوب یا غیرجذاب است؛ اما از ترس اینکه «معمولی»، «بیتجربه» یا «غیربهاندازه کافی جسور» به نظر نرسند، احساسات واقعی خود را پنهان میکنند.
بیشتر بخوانیم: رابطه جنسی در پریودی، مزایا و معایب
محافظت از احساسات شریک جنسی
بسیاری از زنان گزارش میدهند که برای جلوگیری از ناراحتی یا احساس ناکامی در شریک خود، به ارگاسم تظاهر کردهاند.
در بسیاری از فرهنگها، زنان از کودکی یاد میگیرند که احساسات دیگران را اولویت بدهند.
مردان نیز تحت تأثیر روایتهای رسانهای، «رسیدن شریک به ارگاسم» را معیار ارزشمندی یا مردانگی خود میدانند.
نبود ارگاسم ممکن است برای برخی مردان تهدیدکنندهِ اعتمادبهنفس یا نشانه «بیکفایتی جنسی» تلقی شود.
برای جلوگیری از ناراحتی شریک، برخی زنان ترجیح میدهند به ظاهر نشان دهند که تجربه خوبی داشتهاند، حتی اگر واقعیت چیز دیگری بوده است.
افسانه قدیمی «رابطه جنسی خوب یعنی ارگاسم همزمان» نیز این فشار را تشدید میکند. واقعیت این است که ارگاسم بخشی از لذت جنسی است، نه شرط لازم آن. اما این تصور اشتباه همچنان در بسیاری از روابط ریشه دارد.
نبود ارتباط مؤثر درباره نیازها و خواستهها
یکی از شایعترین دلایل تظاهر به ارگاسم، ناتوانی در بیان نیازهای جنسی یا حتی ندانستن دقیق آنهاست.
رابطه جنسی زمانی به مرحله رضایتبخش میرسد که تجربهای گفتوگو محور باشد؛ یعنی افراد بتوانند بدون ترس یا خجالت درباره آنچه دوست دارند یا نمیپسندند صحبت کنند. اما مشکلاتی در این زمینه وجو دارد که می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- آموزش جنسی در بسیاری از کشورها ناکافی است.
- صحبت درباره نیازهای جنسی برای بسیاری از زوجها ناخوشایند یا شرمآور است.
- بسیاری نمیدانند چگونه درخواست تغییر در رفتار جنسی را مطرح کنند.
در چنین شرایطی، وقتی رابطه جنسی مطلوب نیست و نمیدانند چطور آن را اصلاح کنند، سادهترین راهی که به ذهن میرسد این است: وانمود کردن اینکه «تمام شده».
پیامدهای تظاهر به ارگاسم در روابط
شاید به نظر برسد یک بار تظاهر کردن اثر چندانی نداشته باشد، اما در طول زمان این رفتار پیامدهای جدی ایجاد میکند:
۱. کاهش اعتماد و صمیمیت: وقتی یکی از طرفین متوجه شود شریکش مدتها وانمود کرده، احساس فریبخوردگی و بیاعتمادی ایجاد میشود. این اتفاق میتواند رابطه را از نظر احساسی شکننده کند.
۲. توقف یادگیری جنسی: اگر کسی فکر کند چیزی که انجام میدهد لذتبخش است، آن رفتار را ادامه میدهد.
در نتیجه:
- رابطه جنسی بهتر نمیشود
- رضایت جنسی کاهش مییابد
- فاصله جسمی و احساسی بیشتر میشود
۳. کاهش لذت جنسی واقعی: زمانی که ارتباط صادقانه درباره خواستهها وجود نداشته باشد، رسیدن به ارگاسم واقعی نیز دشوارتر میشود.
آیا تظاهر به ارگاسم میتواند مفید باشد؟
در اکثر موقعیتها این رفتار زیانبار است. اما پژوهشها نشان میدهند دو استثنا وجود دارد:
۱. کمک به افزایش تحریک: برخی زنان گزارش میکنند که تظاهر به ارگاسم در آغاز رابطه، باعث افزایش واقعیِ تحریک و تجربه ارگاسمهای بیشتر میشود. این رویکرد شبیه مفهوم «Fake it till you make it» است و البته فقط زمانی مفید است که کل رابطه جنسی به یک نمایش تبدیل نشود.
۲. پایاندادن به رابطه جنسی نامطلوب با شریک غیرمتعهد: در روابط بسیار کوتاهمدت یا موقعیتهایی که فرد قصد ادامه رابطه را ندارد، تظاهر ممکن است بهترین راه برای خاتمه دادن سریع و بدون تنش به رابطه جنسی ناخوشایند باشد.
چه راه حلی برای جلوگیری از فیک ارگاسم وجود دارد؟
اولین کار این است که بفهمیم چه دلیل باعث میشود یک زن چنین تصمیمی بگیرد و بخواهد تظاهر به ارگاسم کند. برای افزایش رضایت جنسی و کاهش نیاز به تظاهر:
- باید روایتهای غلط فرهنگی و رسانهای درباره عملکرد جنسی اصلاح شود
- زوجها باید مهارت ارتباط جنسی یاد بگیرند
- صحبت درباره خواستهها، مرزها و علایق باید به بخشی طبیعی از رابطه تبدیل شود
- باید یاد بگیریم که لذت جنسی صرفاً به ارگاسم وابسته نیست
وقتی زوجها با صداقت درباره تجربههای جنسی خود صحبت کنند، امکان رسیدن به ارگاسم واقعی و ایجاد رابطهای عمیقتر و رضایتبخشتر بسیار بیشتر میشود.
منبع: psychologytoday
