درد زیر شکم در زنان یکی از شایع‌ترین علائمی است که زنان در طول زندگی خود با آن مواجه می‌شوند. این درد می‌تواند از یک گرفتگی خفیف در پریودی تا یک هشدار جدی از بیماری‌هایی مثل آپاندیسیت، حاملگی خارج از رحم یا عفونت‌های لگنی را شامل شود. آنچه باعث میشود علت درد تشخیص داده نشود، هم‌پوشانی عصبی و آناتومیکی اندام‌های دستگاه تناسلی، گوارشی و ادراری در ناحیه لگن است؛ به طوری که یک مشکل در روده بزرگ ممکن است مشابه درد ناشی از کیست تخمدان احساس شود. از سوی دیگر، عوامل روانی مثل استرس و اضطراب نیز می‌توانند شدت درک درد را تشدید کنند و تصویر بالینی را مبهم‌تر سازند. در این مقاله همه علت های درد زیر شکم را بررسی می کنیم.

برخی از این علل مربوط به دستگاه تناسلی زنان است که می تواند مشکلات متفاوتی ایجاد کند.

دیسمنوره که بسیاری از زنان آن را به نام “دردهای پریودی” می‌شناسند، ناشی از ترشح بیش از حد مواد شبه‌هورمونی به نام پروستاگلاندین‌ها در دوران قاعدگی است. این مواد باعث انقباضات شدیدتر و طولانی‌تر عضلات رحم می‌شوند تا جریان خون قاعدگی را دفع کنند، اما همین انقباضات می‌توانند جریان خون رسانی به رحم را کاهش دهند و در نتیجه کم‌خونی موضعی و کرامپ ایجاد کنند. این درد معمولا ۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل از شروع خونریزی آغاز می‌شود و با کاهش سطح پروستاگلاندین‌ها در روزهای دوم و سوم قاعدگی، به تدریج فروکش می‌کند.

اگر دیسمنوره به قدری شدید باشد که فعالیت‌های روزمره را مختل کند یا با مسکن‌های معمولی کنترل نشود، ممکن است نشانه‌ای از یک بیماری زمینه‌ای مانند اندومتریوز یا فیبروئید باشد که در این صورت به آن “دیسمنوره ثانویه” گفته می‌شود.

میتل‌شمـِـرتس که از کلمات آلمانی به معنای “درد میانه” گرفته شده است، در حدود روز چهاردهم سیکل قاعدگی (در سیکل ۲۸ روزه) همزمان با تخمک گذاری رخ می‌دهد. این درد به دلیل کشیده شدن کپسول تخمدان و پارگی فولیکول بالغ ایجاد می‌شود و با تحریک خفیف صفاق لگنی توسط خون یا مایع فولیکولی همراه است که می‌تواند باعث درد کوتاه‌مدت و موضعی در یک سمت لگن شود. این درد معمولا خفیف، به صورت یک احساس تیز یا کرامپ و به مدت چند دقیقه تا چند ساعت (و گاهی تا دو روز) ادامه می‌یابد و هر ماه ممکن است در سمت چپ یا راست احساس شود که کاملا طبیعی است.

اندومتریوز یکی از شایع‌ترین علل درد مزمن لگن در زنان سنین باروری است که در آن بافت شبیه به آندومتر (دیواره داخلی رحم) در خارج از رحم، مانند تخمدان‌ها، لوله‌های فالوپ، یا حتی سطح روده‌ها و مثانه رشد می‌کند. این بافت نابجا در پاسخ به تغییرات هورمونی ماهانه، خونریزی کرده و باعث التهاب موضعی، تشکیل بافت اسکار (چسبندگی) و درد شدیدی می‌شود که اغلب با فعالیت بدنی، رابطه جنسی و اجابت مزاج تشدید می‌شود. تشخیص اندومتریوز معمولا با تأخیر همراه است زیرا بسیاری از زنان آن را با قاعدگی دردناک طبیعی اشتباه می‌گیرند.

کیست‌های تخمدان کیسه‌های پر از مایع هستند که روی یا داخل تخمدان تشکیل می‌شوند و اکثر آن‌ها در طول چرخه قاعدگی به طور طبیعی ایجاد و بدون علامت ناپدید می‌شوند. با این حال، برخی کیست‌ها مانند کیست‌های درموئید، سیستادنوما یا کیست‌های آندومتریوما (ناشی از اندومتریوز) ممکن است بزرگ شده و بدون آنکه فرد متوجه شود، تا قطر چند سانتی‌متر رشد کنند و تنها به صورت احساس سنگینی یا فشار در ناحیه لگن خود را نشان دهند. تشخیص این کیست‌ها اغلب به طور اتفاقی در سونوگرافی روتین انجام می‌شود و اغلب نیازی به درمان ندارند، مگر اینکه بزرگ باشند یا علائم ایجاد کنند.

عارضه اصلی و خطرناک کیست‌ها، پارگی یا پیچش تخمدان (تورشن) است که یک اورژانس پزشکی محسوب می‌شود. پارگی کیست می‌تواند باعث درد ناگهانی و شدید همراه با خونریزی داخلی، تهوع و سرگیجه شود، در حالی که پیچش تخمدان، جریان خون تخمدان را قطع کرده و اگر در عرض ۶ تا ۸ ساعت جراحی نشود، ممکن است به از دست رفتن تخمدان منجر شود.

درد زیر شکم

بیماری التهابی لگن یک عفونت جدی و صعودی در اندام‌های تناسلی فوقانی (رحم، لوله‌های فالوپ و تخمدان‌ها) است که اغلب در اثر بیماری‌های مقاربتی درمان‌نشده مانند کلامیدیا و سوزاک ایجاد می‌شود، هرچند گاهی میکروارگانیسم‌های واژینال طبیعی نیز می‌توانند عامل آن باشند. این عفونت باعث التهاب و ادم در لوله‌های فالوپ شده و با درد دوطرفه یا منتشر در زیر شکم، ترشحات بدبوی واژینال، خونریزی بین قاعدگی، درد هنگام رابطه جنسی و درد هنگام ادرار همراه است. در صورت عدم درمان، PID می‌تواند به تشکیل آبسه لگنی، چسبندگی‌های شدید در لوله‌ها و ناباروری دائمی منجر شود و همچنین خطر حاملگی خارج از رحم را تا چندین برابر افزایش دهد.

فیبروم ها تومورهای غیرسرطانی از بافت عضلانی و فیبری هستند که در دیواره رحم رشد می‌کنند. اندازه و محل فیبروئیدها تعیین‌کننده علائم است؛ فیبروئیدهای کوچک و زیرسروزی (در سطح خارجی رحم) معمولاً بی‌علامت هستند، اما فیبروئیدهای بزرگ یا زیرمخاطی (نزدیک به حفره رحم) می‌توانند باعث خونریزی‌های شدید قاعدگی، طولانی شدن دوره پریود، لخته‌های بزرگ و کم‌خونی ناشی از فقر آهن شوند. علاوه بر این، فیبروئیدهای بزرگ با فشار بر مثانه، باعث تکرر ادرار و با فشار بر روده، باعث یبوست و احساس پری شکمی می‌شوند و گاهی نیز با ایجاد فشار بر اعصاب لگنی، باعث کمردرد مزمن و درد منتشر در ناحیه لگن می‌گردند.

حاملگی خارج از رحم یک اورژانس تهدیدکننده زندگی است که در آن تخمک بارور شده در خارج از حفره رحم، معمولا در یکی از لوله‌های فالوپ کاشته می‌شود و به دلیل محدودیت فضای لوله، با رشد جنین، لوله کشیده شده و در نهایت پاره می‌شود. علائم اولیه شامل درد شدید و یک‌طرفه در ناحیه لگن یا پایین شکم، خونریزی واژینال غیرطبیعی گاهی علائم بارداری مانند تهوع و حساسیت پستان‌ها است، اما با پارگی لوله، درد به طور ناگهانی و شدید می‌شود، با خونریزی داخلی، سرگیجه، غش کردن و افت فشار خون همراه است که یک وضعیت بحرانی محسوب می‌شود و نیاز به مراقبت فوری جراحی دارد.

درد زیر شکم در دوران بارداری همراه با خونریزی واژینال، همیشه باید جدی گرفته شود و می‌تواند نشانه‌ای از سقط جنین در سه ماهه اول یا مشکلات جفت در سه ماهه دوم و سوم بارداری باشد. سقط جنین که به ختم خودبه‌خودی بارداری قبل از هفته ۲۰ گفته می‌شود، معمولا با کرامپ زیر شکم، همراه با خونریزی قرمز روشن یا لکه‌بینی و دفع بافت‌های جنینی آغاز می‌شود و ممکن است به صورت کامل (سقط کامل) یا ناقص (که نیاز به کورتاژ دارد) رخ دهد. در بسیاری از موارد، سقط جنین به دلیل ناهنجاری‌های کروموزومی در جنین اتفاق می‌افتد و قابل پیشگیری نیست و درک این موضوع، هرچند تلخ، می‌تواند به کاهش احساس گناه در مادر کمک کند.

از دیگر علت های درد زیر شکم زنان مربوط به مشکلات گوارشی است که در این قسمت، آنها را بررسی می کنیم.

آپاندیسیت با درد مبهمی در اطراف ناف شروع می‌شود و طی چند ساعت (معمولا ۱۲ تا ۲۴ ساعت) به سمت راست و پایین شکم، منتقل می‌شود. این جابه‌جایی درد، یکی از علائم کلاسیک آپاندیسیت است که به دلیل پیشرفت التهاب و تحریک صفاق جداری ایجاد می‌شود. درد با حرکت، سرفه، عطسه یا فشار بر ناحیه تشدید می‌شود و معمولاً با تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی و تب خفیف (حدود ۳۷.۵ تا ۳۸ درجه) همراه است، هرچند در برخی بیماران به ویژه زنان باردار یا سالمندان، علائم می‌تواند غیرمعمول و مبهم باشد.

سندرم روده تحریک‌پذیر یک اختلال عملکردی مزمن دستگاه گوارش است که هیچ التهاب یا آسیب ساختاری در روده ایجاد نمی‌کند، اما با تغییر در حرکت روده، افزایش حساسیت به گاز و اتساع روده، باعث بروز مجموعه‌ای از علائم آزاردهنده می‌شود. مهم‌ترین علائم IBS شامل کرامپ‌های شکمی، نفخ شدید، احساس تخلیه ناقص پس از اجابت مزاج و تغییر در عادت دفع به صورت اسهال، یبوست یا تناوب بین این دو است که حداقل برای ۶ ماه به صورت متناوب یا مداوم ادامه داشته باشد. ویژگی کلیدی IBS این است که درد معمولاً پس از اجابت مزاج کاهش می‌یابد و با استرس روانی، اضطراب و مصرف برخی مواد غذایی (مانند لبنیات، غذاهای پرچرب، کافئین و حبوبات) تشدید می‌شود.

درد زیر شکم

یبوست یکی از شایع‌ترین علل درد زیر شکم در زنان است که اغلب نادیده گرفته می‌شود، به ویژه در زنانی که مایعات کافی نمی‌نوشند، فیبر کمی مصرف می‌کنند، سبک زندگی کم‌تحرکی دارند یا به دلیل بارداری و تغییرات هورمونی، حرکت روده‌شان کند شده است. تجمع مدفوع سفت و حجیم در روده بزرگ باعث اتساع دیواره روده و فشار بر اندام‌های مجاور مانند مثانه و رحم می‌شود که می‌تواند به صورت درد مبهم و سنگین، احساس پری شکمی، نفخ و گاهی کرامپ‌های شدید ظاهر شود. این درد معمولا با دفع مدفوع یا دفع گاز تسکین می‌یابد، اما اگر یبوست مزمن شود، می‌تواند به شقاق مقعدی، بواسیر و حتی انسداد روده منجر شود که شرایطی جدی‌تر است.

دیورتیکولیت زمانی رخ می‌دهد که کیسه‌های کوچک و برآمده (دیورتیکول) در دیواره روده بزرگ، به ویژه در بخش سیگموئید، ملتهب یا عفونی می‌شوند. این کیسه‌ها در اثر فشار بالا در روده در طول سال‌ها ایجاد می‌شوند و به آن “دیورتیکولوز” گفته می‌شود که بیشتر افراد بدون علامت هستند، اما زمانی که مدفوع یا باکتری در این کیسه‌ها گیر کرده و باعث عفونت شود، دیورتیکولیت ایجاد می‌شود که معمولا با درد مداوم و شدید در سمت چپ پایین شکم، تب، لرز، تهوع، و تغییر در عادت دفع (اسهال یا یبوست) همراه است.

از عوامل دیگری که ممکن است منجر به درد زیر شکم در زنان شود، مربوط به دستگاه ادراری است که مشکلات متنوعی ایجاد می کند و در این بخش، آنها را بررسی می کنیم.

عفونت دستگاه ادراری تحتانی یا سیستیت، یکی از شایع‌ترین عفونت‌های باکتریایی در زنان است که به دلیل کوتاهی مجرای ادرار (در مقایسه با مردان) و نزدیکی آن به مقعد، شیوع بسیار بالایی دارد. این عفونت باعث التهاب مخاط مثانه می‌شود و با احساس فشار یا درد مبهم در ناحیه فوق عانه، سوزش شدید و ناگهانی هنگام ادرار، تکرر و فوریت ادرار و گاهی وجود خون در ادرار همراه است که می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد. در صورت عدم درمان، عفونت می‌تواند به سمت بالا صعود کرده و به کلیه‌ها برسد و پیلونفریت ایجاد کند که با تب بالا (بیش از ۳۸.۵ درجه)، لرز شدید، تهوع، استفراغ و درد پهلو همراه است که یک اورژانس پزشکی محسوب می‌شود.

سنگ کلیه زمانی تشکیل می‌شود که مواد معدنی و نمک‌ها مانند کلسیم، اگزالات و اورات در ادرار غلیظ شده و به کریستال‌های جامد تبدیل می‌شوند که اندازه آن‌ها از یک دانه شن تا یک توپ گلف متغیر است. عبور سنگ از مجاری ادراری، به ویژه از حالب، می‌تواند باعث ایجاد درد شدید و موج‌دار (قولنج کلیوی) در ناحیه پهلو یا پایین شکم شود که به کشاله ران، بیضه‌ها یا لبه داخلی ران انتشار می‌یابد و شدت آن به حدی است که بسیاری از بیماران آن را با درد زایمان مقایسه می‌کنند. این درد با تهوع، استفراغ، تعریق شدید و وجود خون در ادرار همراه است و معمولا به صورت حملات متناوبی ظاهر می‌شود که هر کدام از ۲۰ تا ۶۰ دقیقه طول می‌کشند.

کف لگن مجموعه‌ای از عضلات، رباط‌ها و فاسیاهاست که کف حفره لگنی را تشکیل می‌دهند و از اندام‌های داخل لگن (مثانه، رحم، روده) حمایت کرده و عملکرد صحیح ادرار، دفع و رابطه جنسی را تنظیم می‌کنند. اختلال عملکرد کف لگن زمانی رخ می‌دهد که این عضلات به دلیل بارداری، زایمان طبیعی، جراحی‌های لگنی، یائسگی یا حتی استرس مزمن، بیش از حد منقبض (هیپرتونیک) یا شل (هیپوتونیک) شوند که هر دو حالت می‌توانند باعث درد مزمن مبهم یا سنگین در ناحیه زیر شکم، لگن و مقعد شوند که با نشستن طولانی، ایستادن، فعالیت بدنی یا رابطه جنسی تشدید می‌گردد. این اختلال اغلب با علائمی مانند تکرر ادرار، بی‌اختیاری ادراری یا مدفوعی، یبوست مزمن و درد هنگام نزدیکی همراه است که متأسفانه بسیاری از زنان به خاطر خجالت، آن را با پزشک در میان نمی‌گذارند و سال‌ها با این درد دست و پنجه نرم می‌کنند.

درد عضلانی در ناحیه زیر شکم می‌تواند ناشی از کشیدگی یا اسپاسم عضلات دیواره شکم باشد که اغلب در اثر حرکات ناگهانی، ورزش شدید، سرفه‌های طولانی یا حتی وضعیت نادرست نشستن رخ می‌دهد. این درد معمولاً با حرکت و لمس ناحیه تشدید می‌شود و با استراحت و کم‌پرس گرم، به تدریج فروکش می‌کند و برخلاف دردهای احشایی، با تهوع، تب یا تغییرات دفع همراه نیست. اما نوع دیگر و پیچیده‌تر درد، نورالژی پودندال یا سندرم گیرافتادگی عصب پودندال است که در آن عصب اصلی کف لگن تحت فشار قرار گرفته یا آسیب می‌بیند و باعث درد سوزشی، تیرکشنده یا بی‌حسی در ناحیه پرینه، واژن، مقعد و پایین شکم می‌شود که معمولاً با نشستن (به ویژه روی سطوح سخت) به شدت تشدید می‌یابد و با ایستادن یا دراز کشیدن کاهش می‌یابد.

اگرچه استرس و اضطراب به‌تنهایی علت اصلی درد زیر شکم نیستند، اما نقش بسیار مهمی در تشدید و مزمن شدن انواع مختلف دردهای لگنی، به ویژه سندرم روده تحریک‌پذیر، اختلال عملکرد کف لگن و دیسمنوره دارند. ارتباط پیچیده بین مغز و روده از طریق محور مغز-روده باعث می‌شود که استرس روانی با تغییر در ترشح هورمون‌ها و انتقال‌دهنده‌های عصبی مانند کورتیزول و سروتونین، باعث افزایش حساسیت اعصاب احشایی به اتساع و کشیدگی، تشدید انقباضات عضلات صاف و افزایش ادراک درد شود. به عبارت دیگر، یک زن در شرایط استرس شدید، ممکن است دردی را که در شرایط عادی خفیف است، به عنوان دردی غیرقابل‌تحمل تجربه کند و این چرخه معیوب “استرس-درد-اضطراب” می‌تواند سال‌ها ادامه یابد و حتی به افسردگی و انزوا منجر شود.

درد زیر شکم در زنان هرگز یک پدیده ساده و تک‌بعدی نیست، بلکه زنگ خطری است که می‌تواند از هزاران جای مختلف دستگاه تناسلی، گوارش، ادرار، عضلات، اعصاب و حتی روان به صدا درآید و همین تنوع منبع، آن را به یکی از چالش‌برانگیزترین علائم در پزشکی زنان تبدیل کرده است.

اگر دردی برایتان آشنا و قابل‌پیش‌بینی است (مثل دردهای قاعدگی همیشگی)، معمولا جای نگرانی نیست، اما اگر الگوی درد تغییر کرده، شدیدتر شده، یا با علائم جدیدی همراه شده است، این همان لحظه‌ای است که باید بدون تأخیر به پزشک مراجعه کنید.

خیر، درد زیر شکم در زنان می‌تواند ناشی از مشکلات دستگاه گوارش (مانند یبوست، سندرم روده تحریک‌پذیر یا آپاندیسیت)، دستگاه ادراری (مانند عفونت مثانه یا سنگ کلیه)، یا حتی مشکلات عضلانی و عصبی باشد. به همین دلیل، پزشک برای تشخیص دقیق، همه این سیستم‌ها را بررسی می‌کند.

هرگاه درد ناگهانی و شدید باشد، با تب و لرز همراه شود، باعث غش کردن یا سرگیجه شود، یا در دوران بارداری رخ دهد، باید فوراً به اورژانس مراجعه کنید. همچنین اگر درد از ناف شروع شود و به سمت راست پایین شکم برود (نشانه آپاندیسیت) یا با خونریزی واژینال غیرعادی همراه باشد، اورژانسی است.

خیر، درد تخمک‌گذاری (میتل‌شمـِـرتس) یک پدیده طبیعی و بی‌خطر است که در اواسط سیکل قاعدگی رخ می‌دهد و معمولا چند ساعت تا حداکثر دو روز طول می‌کشد. اما اگر درد بسیار شدید یا همراه با تهوع و استفراغ باشد، باید از نظر پارگی کیست یا پیچش تخمدان بررسی شوید.

اندومتریوز یک بیماری مزمن است و درمان قطعی ندارد، اما با روش‌های مختلف مانند داروهای هورمونی، مسکن‌ها و جراحی لاپاراسکوپی، علائم آن به خوبی کنترل می‌شود و بسیاری از زنان می‌توانند کیفیت زندگی مطلوبی داشته باشند. در دوران یائسگی، علائم معمولاً به دلیل کاهش هورمون‌ها، خودبه‌خود بهبود می‌یابند.

فیبروئیدها کاملاً خوش‌خیم هستند و هرگز به سرطان تبدیل نمی‌شوند. تنها در صورتی خطرناک محسوب می‌شوند که باعث خونریزی شدید، کم‌خونی، فشار بر اندام‌های مجاور یا اختلال در باروری شوند که در این صورت، گزینه‌های درمانی مختلفی از دارو تا جراحی وجود دارد.

آزمایش ادرار فقط عفونت ادراری را نشان می‌دهد. درد شما ممکن است از دستگاه گوارش، مشکلات زنان مانند کیست یا اندومتریوز، یا حتی اختلال عملکرد عضلات کف لگن باشد. بنابراین باید توسط متخصص زنان و با انجام سونوگرافی معاینه شوید.

استرس به‌تنهایی علت اصلی درد نیست، اما با تأثیر بر محور مغز-روده و افزایش حساسیت اعصاب، می‌تواند دردهای ناشی از مشکلاتی مانند سندرم روده تحریک‌پذیر یا دیسمنوره را به شدت تشدید کند. مدیریت استرس بخش مهمی از درمان دردهای مزمن لگنی است.

مصرف موقتی مسکن‌های ساده مانند ایبوپروفن برای دردهای خفیف قاعدگی یا تخم‌گذاری مشکلی ندارد، اما اگر درد مزمن یا شدید است، مصرف خودسرانه می‌تواند علائم را بپوشاند و تشخیص را به تأخیر بیندازد. همچنین برخی مسکن‌ها مانند ایبوپروفن در صورت داشتن دیورتیکولیت یا مشکلات کلیوی، ممنوع هستند.

بله، درد هنگام یا پس از رابطه جنسی (دیسپارونی) می‌تواند نشانه‌ای از اندومتریوز، بیماری التهابی لگن، فیبروئید، کیست تخمدان، یا اختلال عملکرد عضلات کف لگن باشد. این علامت را نادیده نگیرید و حتماً با پزشک خود در میان بگذارید.

پزشک معمولاً با معاینه فیزیکی و شرح حال شروع می‌کند و سپس بسته به احتمال تشخیص، آزمایش‌هایی مانند سونوگرافی لگن، آزمایش خون (شمارش گلبول‌ها، نشانگرهای التهابی و هورمون‌ها)، آزمایش ادرار، و در موارد خاص، سیتی‌اسکن، لاپاراسکوپی یا کولونوسکوپی را تجویز می‌کند.

بله، اگرچه دیورتیکولیت در سنین بالای ۴۰ سال شایع‌تر است، اما در زنان جوانی که رژیم کم‌فیبر، یبوست مزمن یا اضافه وزن دارند نیز دیده می‌شود. با افزایش مصرف فیبر و مایعات، می‌توان از بروز آن پیشگیری کرد.

برخی دردهای خفیف و متناوب در بارداری به دلیل کشیده شدن رباط‌ها و بزرگ شدن رحم طبیعی است، اما هرگونه درد شدید، مداوم یا همراه با خونریزی، ترشح غیرعادی، یا انقباضات منظم، نیاز به بررسی فوری دارد و می‌تواند نشانه سقط، حاملگی خارج از رحم یا جداشدن جفت باشد.

اشتراک‌ها:
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *