ترشحات واژن یکی از عملکردهای طبیعی و حیاتی بدن زنان است که نقش مهمی در حفظ سلامت دستگاه تناسلی ایفا می‌کند. این ترشحات سلول‌های مرده و باکتری‌ها را از بدن دفع کرده و از بروز عفونت جلوگیری می‌کنند. اما گاهی، تغییر در رنگ، بو، غلظت یا حجم این ترشحات می‌تواند زنگ خطری برای وجود یک مشکل زمینه‌ای باشد.

تشخیص اینکه آیا ترشحات شما طبیعی است یا غیرعادی، گاهی دشوار است. ترشحات طبیعی معمولا سفید یا شفاف، با بوی ملایم و بدون ایجاد سوزش یا خارش هستند و میزان آن‌ها در طول سیکل قاعدگی تغییر می‌کند. در مقابل، ترشحات غیرعادی واژن می‌توانند نشانه‌ای از عفونت، عدم تعادل هورمونی یا حتی بیماری‌های جدی‌تر باشند. آگاهی از این تفاوت‌ها و شناخت علائم هشداردهنده، گام اولیه برای حفظ سلامت بانوان است.

ترشحات طبیعی واژن که به آن «لکوره» نیز گفته می‌شود، ترکیبی از مایعات و سلول‌هاست که به مرطوب نگه داشتن بافت واژن و محافظت از آن در برابر عفونت کمک می‌کند. این ترشحات معمولا سفید مایل به شیری یا شفاف هستند و بوی ناخوشایندی ندارند و میزان آن‌ها تحت تاثیر عوامل مختلفی مانند زمان سیکل قاعدگی، بارداری، شیردهی و حتی تحریک جنسی تغییر می‌کند.

ترشحات غیرعادی زمانی رخ می‌دهند که تغییر قابل توجهی در رنگ، بو، قوام یا حجم آن‌ها ایجاد شده و اغلب با علائم دیگری مانند خارش، سوزش، درد در ناحیه لگن یا خونریزی بین دوره‌های قاعدگی همراه هستند.  این تغییرات نشان می‌دهند که تعادل میکروبی یا هورمونی واژن به هم خورده است و نیاز به بررسی پزشکی دارد. به طور کلی، هرگونه ترشح همراه با بوی ماهی، رنگ سبز، زرد یا خاکستری، قوام پنیری یا کف‌آلود و همچنین ترشحات خونی در دوران پس از یائسگی، باید جدی گرفته شوند.

ویژگیترشحات عادیترشحات غیرعادی واژن
رنگسفید یا شفافزرد، سبز، خاکستری، قهوه‌ای یا خونی
بوبدون بو یا بوی بسیار ملایمبوی نامطبوع و تند (اغلب بوی ماهی)
قواملزج، آبکی یا کشسانپنیری، کف‌آلود، غلیظ یا بسیار رقیق
علائم همراهنداردخارش، سوزش، قرمزی، درد لگن، سوزش ادرار یا خونریزی

دلایل متعددی می‌توانند منجر به بروز ترشحات غیر طبیعی واژن شوند که از عفونت‌های ساده گرفته تا بیماری‌های جدی‌تر را شامل می‌شوند. این علل به دو دسته کلی عفونی و غیرعفونی تقسیم می‌شوند.

  • دلایل عفونی (غیر مقاربتی): شایع‌ترین علل ترشحات غیرعادی شامل واژینوز باکتریال و عفونت قارچی (کاندیدیازیس) هستند. واژینوز باکتریال به دلیل عدم تعادل در باکتری‌های طبیعی واژن رخ می‌دهد و با ترشحات نازک خاکستری یا سفید و بوی ماهی شناخته می‌شود . عفونت قارچی ناشی از رشد بیش از حد قارچ کاندیدا است که منجر به ترشحات غلیظ و پنیری همراه با خارش شدید می‌شود.
  • دلایل عفونی (مقاربتی): بیماری‌های مقاربتی مانند تریکومونیازیس، کلامیدیا و سوزاک نیز از عوامل مهم ترشحات غیرعادی هستند. تریکومونیازیس که توسط یک انگل ایجاد می‌شود، با ترشحات کف‌آلود، زرد-سبز و بوی بد همراه است. عفونت‌هایی مانند کلامیدیا و سوزاک نیز می‌توانند باعث ترشحات چرکی و درد لگن شوند .
  • دلایل غیرعفونی: برخی عوامل غیرعفونی نیز می‌توانند باعث تحریک و تغییر ترشحات شوند. واژینیت آتروفیک (سندرم ژنیتو-ادراری یائسگی) ناشی از کاهش سطح استروژن در دوران یائسگی است و باعث خشکی، سوزش و ترشحات کم و نازک می‌شود. همچنین، واکنش‌های آلرژیک به محصولات بهداشتی معطر، اسپرم‌کش‌ها یا حتی مواد شوینده لباس می‌توانند باعث التهاب و ترشحات غیرعادی گردند.
ترشحات غیر طبیعی واژن

اگر متوجه تغییرات غیرعادی در ترشحات خود شدید، به ویژه اگر با علائمی مانند خارش، سوزش، درد یا خونریزی همراه باشد، باید برای تشخیص دقیق به پزشک مراجعه کنید.  تشخیص به موقع می‌تواند از عوارض جدی‌تر مانند بیماری التهابی لگن (PID) که می‌تواند منجر به ناباروری شود، جلوگیری کند. پزشک برای تشخیص علت دقیق مشکل، معمولا مراحل زیر را دنبال می‌کند:

  • گرفتن شرح حال دقیق: پزشک در مورد رنگ، بو، قوام و حجم ترشحات، زمان شروع علائم، سابقه بیماری‌های مقاربتی، تعداد شرکای جنسی، روش پیشگیری از بارداری، سابقه بارداری و بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت سوال می‌پرسد.
  • معاینه فیزیکی و لگنی: پزشک داخل واژن و دهانه رحم را بررسی می‌کند.
  • آزمایش‌های تشخیصی: مهم‌ترین بخش تشخیص، انجام آزمایش بر روی نمونه ترشحات است.
  • اندازه‌گیری pH واژن: یکی از سریع‌ترین روش‌هاست. pH طبیعی واژن بین ۳.۵ تا ۴.۵ است و افزایش آن می‌تواند نشانه واژینوز باکتریال یا تریکومونیازیس باشد.
  • آزمایش میکروسکوپی
  • آزمایش بوی آمین
  • تست‌های مولکولی و کشت

یکی از کاربردی‌ترین روش‌ها برای تشخیص اولیه نوع مشکل، بررسی ظاهر ترشحات است. البته این جدول صرفاً جنبه آگاهی‌دهنده دارد و جایگزین تشخیص پزشکی نمی‌شود.

ظاهر ترشحاتبوی احتمالیعلائم همراهتشخیص احتمالی
سفید غلیظ و پنیریمعمولا بی‌بوخارش شدید، سوزش، قرمزی و تورم فرج، درد هنگام رابطه جنسیعفونت قارچی (کاندیدیازیس) 
خاکستری یا سفید، نازک و یکنواختبوی ماهی (به خصوص بعد از رابطه جنسی)خارش خفیف، سوزش هنگام ادرار (گاهی بدون علامت)واژینوز باکتریال 
زرد-سبز، کف‌آلود و چرکیبوی نامطبوع و تندخارش و سوزش شدید، قرمزی، تکرر ادرار، درد هنگام رابطهعفونت تریکومونیازیس 
زرد یا کدر و چرکیمعمولا بی‌بوخونریزی بین قاعدگی، درد لگن، سوزش ادرار، درد هنگام رابطهعفونت‌های مقاربتی مانند کلامیدیا و سوزاک 
قهوه‌ای یا خونیبی‌بو یا بدبوخونریزی نامنظم رحمی، درد لگن، به ویژه در دوران یائسگیناهنجاری‌های قاعدگی، یا در موارد نادر، سرطان دهانه رحم یا آندومتر 
آبکی، کم یا نازکمعمولا بی‌بوخشکی واژن، سوزش، خارش، درد هنگام رابطه جنسیواژینیت آتروفیک (یائسگی) 

نحوه درمان ترشحات غیرعادی واژن کاملا به علت اصلی آن بستگی دارد و خوددرمانی، به ویژه با توجه به احتمال اشتباه گرفتن علائم، می‌تواند خطرناک باشد.

  • عفونت قارچی (کاندیدیازیس): با داروهای ضدقارچ موضعی (کرم یا شیاف واژینال) یا خوراکی (مانند فلوکونازول) درمان می‌شود.
  • واژینوز باکتریال: با آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی یا موضعی مانند مترونیدازول یا کلیندامایسین درمان می‌شود.  تحقیقات جدید نشان می‌دهد درمان همزمان شریک جنسی مرد می‌تواند از عود مجدد بیماری جلوگیری کند.
  • تریخومونیازیس: با یک دوز واحد داروی مترونیدازول یا تینیدازول که آنتی‌بیوتیک‌های قوی هستند، درمان می‌شود.
  • عفونت‌های مقاربتی: کلامیدیا و سوزاک با آنتی‌بیوتیک‌های تجویزی درمان می‌شوند. درمان شریک جنسی نیز برای جلوگیری از عفونت مجدد ضروری است.
  • واژینیت آتروفیک (یائسگی): با استفاده از کرم‌ها، قرص‌ها یا حلقه‌های واژینال حاوی استروژن درمان می‌شود.

در طول یک سیکل قاعدگی ۲۸ روزه، میزان و کیفیت ترشحات دستخوش تغییرات قابل توجهی می‌شود که مستقیما تحت تأثیر نوسانات سطح استروژن و پروژسترون است. در روزهای ابتدایی پس از قاعدگی، ترشحات معمولا کم و غلیظ هستند. با نزدیک شدن به زمان تخمک‌گذاری (حدود روز ۱۴ سیکل)، سطح استروژن به اوج خود می‌رسد و ترشحات شفاف، کشسان و لغزنده می‌شوند که شبیه سفیده تخم‌مرغ هستند. این تغییر کاملا طبیعی است و هدف آن تسهیل حرکت اسپرم به سمت رحم برای باروری است. پس از تخمک گذاری و با افزایش پروژسترون، ترشحات دوباره غلیظ‌تر، چسبنده‌تر و کدرتر می‌شوند تا از ورود میکروب‌ها به دهانه رحم جلوگیری کنند.

در دوران بارداری، شیردهی و یائسگی نیز تغییرات هورمونی شدیدی رخ می‌دهد که روی ترشحات اثر می‌گذارد. در بارداری، افزایش استروژن و جریان خون در ناحیه لگن باعث افزایش حجم ترشحات می‌شود که اگر سفید یا شفاف و بدون بو باشد، کاملا طبیعی است. در دوران شیردهی به دلیل بالا بودن سطح پرولاکتین و پایین بودن استروژن، ترشحات ممکن است کاهش یابند و واژن خشک‌تر شود.

در یائسگی، کاهش شدید استروژن منجر به نازک‌تر شدن دیواره واژن، کاهش ترشحات و بروز خشکی واژن می‌شود که خود می‌تواند زمینه‌ساز عفونت‌های مکرر و ترشحات غیرعادی واژن گردد. بنابراین، همیشه باید تغییرات ترشحات را در بستر سن و وضعیت هورمونی خود تفسیر کنید.

واژن یک اکوسیستم میکروبی با غالب باکتری‌های مفید از جنس لاکتوباسیلوس است. این باکتری‌های خوب با تولید اسید لاکتیک، پراکسید هیدروژن و باکتریوسین‌ها، محیطی اسیدی (pH بین ۳.۵ تا ۴.۵) ایجاد می‌کنند که از رشد پاتوژن‌های مضر جلوگیری می‌نماید. لاکتوباسیلوس‌ها به عنوان سپر دفاعی خط اول عمل می‌کنند و از چسبیدن باکتری‌های بیماری‌زا به سلول‌های اپیتلیال واژن جلوگیری می‌کنند.

هر عاملی که این تعادل ظریف را بر هم بزند – مانند آنتی‌بیوتیک‌ها، دوش واژینال، رابطه جنسی محافظت‌نشده، تغییرات هورمونی یا استرس – می‌تواند منجر به کاهش جمعیت لاکتوباسیلوس‌ها و رشد بیش از حد باکتری‌های مضر یا قارچ‌ها شود که نتیجه آن بروز ترشحات غیرعادی خواهد بود.

تحقیقات جدید نشان داده‌اند که ترکیب میکروبیوم واژن در زنان مختلف متفاوت است و برخی زنان به طور طبیعی لاکتوباسیلوس کمتری دارند، بدون اینکه دچار عفونت شوند. مصرف پروبیوتیک‌های حاوی لاکتوباسیلوس (چه به صورت خوراکی و چه موضعی) می‌تواند به بازگرداندن تعادل میکروبیوم و کاهش عود عفونت‌ها کمک کند. همچنین، استفاده از کاندوم در روابط جنسی، پرهیز از دوش واژینال و محدود کردن مصرف آنتی‌بیوتیک‌های غیرضروری از مؤثرترین راه‌های حفظ میکروبیوم سالم هستند.

تأثیر قند خون: در زنان دیابتی، قند بالا در ترشحات واژن می‌تواند باعث رشد بیش از حد قارچ کاندیدا شود؛ بنابراین کنترل قند خون در پیشگیری از عفونت قارچی مکرر بسیار مؤثر است.

  • در دوران کودکی (تا ۸ سالگی) ترشحات واژن بسیار نادر است و اگر رخ دهد، اغلب به دلیل وجود جسم خارجی در واژن، عفونت‌های غیراختصاصی ناشی از رعایت نکردن بهداشت، یا در موارد نادر، آزار جنسی است. این ترشحات معمولا زرد یا سبز، بدبو و همراه با قرمزی و سوزش هستند و نیاز به بررسی فوری پزشکی دارند.
  • در دوران بلوغ (۱۰ تا ۱۴ سالگی)، با شروع فعالیت تخمدان‌ها و افزایش استروژن، ترشحات فیزیولوژیک واژن شروع می‌شود که کاملا طبیعی است و نشانه بالغ شدن سیستم تناسلی محسوب می‌شود.
  • در دوران باروری (۱۵ تا ۴۵ سالگی)، ترشحات تحت تأثیر چرخه قاعدگی، بارداری، روش‌های پیشگیری از بارداری و فعالیت جنسی قرار دارند و بیشترین موارد ترشحات غیرعادی نیز در این سنین دیده می‌شود که اغلب ناشی از عفونت‌های واژینال یا مقاربتی است.
  • در دوران یائسگی (معمولا پس از ۴۵ تا ۵۰ سالگی)، کاهش شدید استروژن منجر به نازک شدن مخاط واژن، کاهش ترشحات و افزایش pH واژن (به بالای ۶) می‌شود. این شرایط، زنان را مستعد عفونت‌های مکرر و واژینیت آتروفیک می‌کند که با ترشحات آبکی، خونی، سوزش و خشکی همراه است. نکته بسیار مهم این است که هرگونه ترشح خونی یا بدبو در دوران پس از یائسگی باید جدی گرفته شود و سریعا از نظر ضایعات پیش‌سرطانی یا سرطان‌های دستگاه تناسلی بررسی گردد.
ترشحات غیر طبیعی واژن

تغذیه یکی از مهم‌ترین عوامل است؛ مصرف قند و کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده می‌تواند سطح قند خون و در نتیجه قند ترشحات واژن را افزایش دهد و بستر مناسبی برای رشد قارک کاندیدا فراهم کند. تحقیقات نشان می‌دهند زنانی که رژیم غذایی با شاخص گلیسمی پایین و سرشار از فیبر، میوه‌ها، سبزیجات و پروبیوتیک‌ها (ماست، کفیر، ترشی‌های طبیعی) دارند، کمتر دچار عفونت‌های قارچی مکرر می‌شوند. همچنین مصرف آب کافی به هیدراته نگه داشتن مخاط واژن کمک کرده و از خشکی و تحریک جلوگیری می‌کند.

بیش از حد بهداشت با استفاده از صابون‌های معطر، دوش واژینال و اسپری‌های خوشبوکننده، به اندازه رعایت نکردن آن مضر است. دوش واژینال نه تنها باکتری‌های مفید را از بین می‌برد، بلکه می‌تواند باکتری‌های بیماری‌زا را به سمت رحم و لوله‌های فالوپ هدایت کند و خطر بیماری التهابی لگن را افزایش دهد. از سوی دیگر، استفاده از لباس زیر تنگ و غیرتنفس‌پذیر (مانند نایلون و پلی‌استر)، رطوبت و گرما را در ناحیه واژن حبس کرده و رشد میکروب‌ها را تسریع می‌کند.

همچنین، استرس مزمن با افزایش سطح کورتیزول، سیستم ایمنی را تضعیف کرده و تعادل میکروبیوم واژن را بر هم می‌زند. به همین دلیل، مدیریت استرس از طریق مدیتیشن، یوگا و خواب کافی می‌تواند به پیشگیری از عود عفونت‌ها کمک کند.

  • تغذیه مفید: مصرف ماست پروبیوتیک، سیر، زنجبیل، میوه‌های آنتی‌اکسیدان (توت‌ها، مرکبات)، سبزیجات برگ‌سبز و آب کافی.
  • تغذیه مضر: قند و شیرینی‌جات، نوشیدنی‌های گازدار، نان سفید، غذاهای فرآوری‌شده و الکل.
  • بهداشت صحیح: شستشو با آب ولرم و بدون صابون یا استفاده از صابون‌های مخصوص با pH خنثی و بدون عطر؛ خشک کردن کامل ناحیه با حوله تمیز و جداگانه.
  • ممنوعیت‌های بهداشتی: دوش واژینال، اسپری‌های خوشبوکننده، پودرهای تالک، نواربهداشتی و تامپون‌های معطر.
  • پوشش مناسب: لباس زیر ۱۰۰٪ نخی، پرهیز از شلوارهای لاغر و تنگ، تعویض لباس زیر و لباس ورزشی بلافاصله پس از تعریق.
  • مدیریت استرس: ورزش منظم، خواب کافی ۷ تا ۸ ساعت، تکنیک‌های تنفس عمیق و کاهش مصرف کافئین.

یکی از جدی‌ترین عوارض، بیماری التهابی لگن (PID) است که زمانی رخ می‌دهد که باکتری‌های ناشی از واژینوز باکتریال یا عفونت‌های مقاربتی از دهانه رحم به سمت رحم، لوله‌های فالوپ و تخمدان‌ها صعود کنند. PID می‌تواند منجر به تشکیل بافت اسکار و چسبندگی در لوله‌های فالوپ شود که یکی از علل اصلی ناباروری و بارداری خارج از رحم است. علائم PID شامل درد مزمن لگن، تب، ترشحات چرکی و خونریزی نامنظم است که در صورت درمان نشدن، ممکن است به آبسه تخمدانی یا سپسیس (عفونت خونی) منجر شود.

عوارض دیگر شامل عفونت مکرر و مزمن واژینال است که کیفیت زندگی را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد و باعث کاهش میل جنسی، درد هنگام رابطه جنسی (دیسپارونی)، خارش مداوم و بوی بد می‌شود که می‌تواند به افسردگی و انزوای اجتماعی بیانجامد. در زنان باردار، عفونت‌های درمان‌نشده مانند واژینوز باکتریال و تریکومونیازیس با زایمان زودرس، پارگی زودرس کیسه آب و وزن کم هنگام تولد نوزاد همراه هستند.

همچنین، عفونت مزمن با ویروس HPV یا باکتری‌های خاصی که باعث ترشحات مزمن می‌شوند، در درازمدت خطر سرطان دهانه رحم را افزایش می‌دهند. به همین دلیل، هرگونه ترشح غیرعادی که بیش از چند روز طول بکشد یا با علائم هشداردهنده همراه باشد، باید توسط پزشک متخصص زنان بررسی شود تا از این عوارض پیشگیری گردد.

  • عوارض کوتاه‌مدت: خارش و سوزش مداوم، بوی نامطبوع، تحریک و زخم‌شدن پوست ناحیه فرج، کاهش کیفیت خواب و تمرکز.
  • عوارض میان‌مدت: درد هنگام رابطه جنسی، کاهش میل جنسی، عفونت‌های مکرر ادراری، عود مداوم عفونت قارچی یا باکتریال.
  • عوارض جدی و طولانی‌مدت: بیماری التهابی لگن (PID) با خطر ناباروری و بارداری خارج از رحم، زایمان زودرس و عوارض نوزادی در بارداری، افزایش خطر ابتلا به عفونت HIV در صورت قرار گرفتن در معرض ویروس، در موارد نادر، گسترش عفونت به خون (سپسیس) که تهدیدکننده حیات است.
  • تأثیر روانی: اضطراب و استرس ناشی از علائم مزمن، کاهش اعتمادبه‌نفس، مشکلات در روابط عاطفی و جنسی.

پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. با رعایت چند نکته ساده می‌توانید تا حد زیادی از بروز ترشحات غیرعادی واژن جلوگیری کنید.

  • از دوش واژینال خودداری کنید. این کار باکتری‌های مفید را از بین می‌برد و تعادل طبیعی واژن را بر هم می‌زند.
  • همیشه از جلو به عقب دستمال بکشید تا از انتقال باکتری از ناحیه مقعد به واژن جلوگیری شود.
  • لباس زیر نخی و گشاد بپوشید و از پوشیدن لباس‌های تنگ و غیرقابل تنفس خودداری کنید.
  • از محصولات بهداشتی معطر مانند صابون‌های قوی، اسپری‌های واژینال، نواربهداشتی و تامپون‌های خوشبوکننده استفاده نکنید.
  • از رابطه جنسی ایمن با استفاده از کاندوم استفاده کنید تا خطر ابتلا به عفونت‌های مقاربتی کاهش یابد.

درک تفاوت بین ترشحات طبیعی و ترشحات غیرعادی واژن، اولین گام مهم در حفظ سلامت زنان است. اگرچه بسیاری از عفونت‌ها را می‌توان به راحتی درمان کرد، اما نادیده گرفتن علائم هشداردهنده می‌تواند عواقب جدی داشته باشد.

به خاطر داشته باشید که خوددرمانی با داروهای ضدقارچ بدون نسخه، تنها در صورتی مؤثر است که مطمئن باشید عفونت قارچی دارید؛ در غیر این صورت، تشخیص اشتباه می‌تواند وضعیت را بدتر کند. با یک پزشک متخصص مشورت کنید تا بهترین و دقیق‌ترین درمان را برای شرایط خاص خود دریافت کنید.

خیر، ترشحات سفید شیری و فراوان در بارداری کاملا طبیعی است و به دلیل افزایش استروژن و جریان خون رخ می‌دهد. اما اگر ترشحات شما بدبو، سبز یا زرد، همراه با خارش شدید، سوزش، یا خونریزی باشد، یا به یکباره به صورت آبکی فراوان (نشت مایع آمنیوتیک) خارج شود، باید سریعا به پزشک مراجعه کنید.

فقط در صورتی که قبلا تشخیص عفونت قارچی برای شما تأیید شده و علائم دقیقاً مشابه دفعات قبل باشد (خارش شدید و ترشحات پنیری)، می‌توانید از کرم‌ها یا شیاف‌های ضدقارچ بدون نسخه استفاده کنید. اما اگر علائم متفاوت است (مثلاً بوی ماهی، ترشحات کف‌آلود، یا درد لگن)، هرگز خوددرمانی نکنید زیرا ممکن است عفونت باکتریایی یا مقاربتی داشته باشید که نیاز به آنتی‌بیوتیک متفاوت دارد و درمان اشتباه وضعیت را بدتر می‌کند.

بله، رابطه جنسی محافظت‌نشده می‌تواند باعث انتقال عفونت‌های مقاربتی شود. همچنین، روان‌کننده‌ها، اسپرم‌کش‌ها یا لاتکس کاندوم ممکن است در برخی زنان حساسیت ایجاد کرده و باعث ترشحات غیرعادی و تحریک شوند. علاوه بر این، مایع منی قلیایی است و می‌تواند pH واژن را به طور موقت تغییر دهد و بوی ماهی (به ویژه در مبتلایان به واژینوز باکتریال) را تشدید کند.

استرس به طور مستقیم باعث ترشحات غیرعادی نمی‌شود، اما با تضعیف سیستم ایمنی و تغییر سطح هورمون‌های استرس (کورتیزول)، تعادل میکروبیوم واژن را بر هم می‌زند و شما را مستعد عفونت‌های قارچی و باکتریال می‌کند. بنابراین، مدیریت استرس به عنوان بخشی از پیشگیری مهم است.

در عفونت قارچی، معمولا ظرف ۱ تا ۳ روز بهبود قابل توجهی حاصل می‌شود. در واژینوز باکتریال و تریکومونیازیس با آنتی‌بیوتیک، علائم معمولا طی ۲ تا ۳ روز کاهش می‌یابد. اگر پس از ۳ روز درمان هیچ بهبودی ندیدید یا علائم شما بدتر شد، حتما به پزشک خود اطلاع دهید.

در اکثر موارد خیر، اما در موارد نادر، ترشحات خونی، بدبو و همراه با درد لگن به ویژه در زنان یائسه، می‌تواند نشانه سرطان دهانه رحم، آندومتر یا واژن باشد. به همین دلیل، انجام منظم تست پاپ اسمیر (Pap Smear) برای غربالگری سرطان دهانه رحم از اهمیت بالایی برخوردار است.

بله. در عفونت تریکومونیازیس، درمان همزمان شریک جنسی کاملا ضروری است. در واژینوز باکتریال، تحقیقات جدید نشان می‌دهد درمان شریک جنسی مرد می‌تواند میزان عود را کاهش دهد. در بیماری‌های مقاربتی مانند کلامیدیا و سوزاک، درمان شریک جنسی الزامی است. در عفونت قارچی، معمولا درمان شریک جنسی لازم نیست مگر اینکه علائم در مرد نیز ظاهر شود.

اشتراک‌ها:
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *